November

De Tiet gaht up November tau, De Bläer fahlt ganz liese. Use Deere seuket dat Winterstroh, un Gold wesselt taun Griesen.

Ok wi verteiht us in us rin
un horcht bloß noch noah binnen
un froagt us naoh des Lerbens Sinn,
tellt alle use Sünnen.

Wat doarbie rutkummt weet wi joa:
Wi denkt toveel an`t Starben.
Lüe, loat de ole Jammerei,
süs höögt sick bloß de Arben.

November is de Fründ von´n Dood,
man hei mott sick ok gerben.
Ann´n End lücht us ein Licht so root.
Dezember bringt dat Lerben.